Zima w tym roku trochę się zagościła. Śnieg sypnął i to całkiem sporo. Miałam nawet problem z dojechaniem do moich podopiecznych. Moje autko jest malutkie, bez napędu 4x4 , a tu na naszym Pogórzu Kaczawskim taki sprzęt przydaje się. Może nie często jest tak biało, ale jednak zdarza się to co roku na parę dni. Widok takiej zimy to magia w pełnym wydaniu. Uwielbiam jak drzewa są pokryte białym puchem, zwłaszcza gdy są to choinki na górskich zboczach.
Zimą również ciężko pracowałam, a może nie ja , a moi mali pacjenci. Nauka poprzez zabawę daje wiele możliwości. Dzieci chętniej się skupiają i wykonują moje polecenia. Bawiąc się nawet nie wiedzą , że się uczą. Lubię te chwile kiedy mogę z nimi być. Widzę , że chętnie do mnie przychodzą i mówią do mnie ciociu. To wiele dla mnie znaczy. Za to moja młodsza latorośl jest w okresie buntu i niestety nie chce ze mną współpracować. Moja cierpliwość jest na skraju wytrzymałości hihihi.
Zimą lubię robić sobie drobne przyjemności takie jak randka z mężusiem, czy czekoladowe brownie. Długie wieczory sprzyjają przytulasom, gorącej czekoladzie, dobrym filmom, książką o tematyce świąt . Taka zima to mój ulubiony free time. W tym roku ferie świąteczne były bardzo długie. Dziewczynki rozleniwiły się na maksa. Spały do południa, wiecznie zmęczone. Nie wiem czy teraźniejsza młodzież jest taka , ale to mi bardzo nie pasuje. Na tym poziomie są zgrzyty między nami. Ja bym chciała więcej życia , więcej zabawy, więcej dobrego humoru. Może trzeba odczekać. Jak to mówią każde pokolenie ma swój czas i swoje życie.
Tu znajdziesz moje życie. Jestem mamą, żoną, pielęgniarką, położną, logopedą. Właścicielką psa Lunki. Moje życie czasami jest trudne, czasami śmieszne. Zapraszam na moje wspomnienia.
Zima zima zima
moje wspomnienia
dom na rzepakowym wzgorzu
Jestem pielęgniarką i położną. Niedawno ukończyłam studia logopedyczne. Ciągle się uczę i doszkalam. Kocham dzieci. Mam trójkę adoptowanych dzieciaczków. Córka 11 lat córka 14 i synek w tym roku miałby 17 lat. Zmarł dwa lata temu. To jest mój pamiętnik, wspomnienia, utulenie bólu. Zapraszam do mojego cudownego życia.
Jarmark bożonarodzeniowy Wrocław
Jak co roku chciałabym być na jarmarku bożonarodzeniowym. Marzy mi się Colmar, Wiedeń czy Paryż. Jednak kiedy tylko nadarzy się okazja to i nasz Wrocław odwiedzam z miłą chęcią. I tym razem miałam ku temu sposobność. Musiałyśmy z Zuzą odwiedzić klinikę Przylądek Nadziei jako kontrolę. Niestety wyniki nie są zbyt dobre i czeka nas kolejne leczenie. No cóż, czasem tak bywa , że nie układa się po naszej myśli. Jednak na razie nie chcę o tym wspominać, bo jestem dobrej myśli .Więc , tak jak zawsze jestem z moimi dziećmi gdzieś na wizytach lekarskich to staram się po nich trochę uprzyjemnić ten wyjazd. Tym razem postawiłam na jarmark. I jak zawsze to strzał w dziesiątkę.
Spacerując między straganami czujesz magię świąt. Szkoda tylko ,że byłyśmy w godzinach dopołudniowych , po spacer po zmroku, w blasku światełek robi mega klimat. No i choinka ... Choinka w centrum jest fantastyczna. Z milionem kolorowych lampek. Oczywiście był tez prezencik od Świętego Mikołaja - czapka ,różowa, puchata, styl góralski. Sama taką bym sobie kupiła. Teraz trochę mi jej brakuje hihihi.

W tym roku na jarmarku we Wrocławiu pojawiła się karuzela - choinka. Bombki to wagoniki, które unoszą się na choince i z góry można podziwiać cały Rynek. Nie było mowy abyśmy z tego nie skorzystały. Frajda na całego. Pogoda mimo , że było pochmurno , pozwoliła na swobodne spacerowanie między kramikami. Nie padało i nie wiało. Temperatura znośna, lekko na minusie. Bez czapeczki uszka by ucierpiały.
Nie skorzystaliśmy ze słynnej gorącej czekolady czy winka grzanego na świeżym powietrzu, gdyż zaprosiłam moją pannę do kawiarni Blossome Cafe. Sam wystrój przyciąga aby zasiąść wygodnie w fotelu i napawać się widokiem. Nie mówię jaki rarytas dla podniebienia gdy człowiek otrzyma swoje zamówienie. My wybrałyśmy mono porcje w świątecznym wydaniu. Ja jak zwykle kawę , a córcia matche zieloną. Moje dziecko było bardzo zadowolone. Takie chwile z moją córką nie zdarzają się zbyt często, więc ten moment był dla mnie jak miód na serce.
Trafiłyśmy nawet na rozmownego Łosia, który robił show , a wszystkie oczy były zwrócone właśnie na niego. Było pozowanie w jarmarcznych kubeczkach i przy stoiskach pełnych słodyczy, wyrobów rzemieślniczych itp.
No i trafiliśmy do raju krówkowego. Krówki wszystkich smaków na kilku metrach kwadratowych w centrum Wrocławia. Raj dla moich dzieci i mojego mężusia. Po drodze mijaliśmy krainę żelków , a teraz tu... krówkowe love.
Wrocław to miasto krasnali i tych malutkich i tych dużych. Gdzie się nie obejrzysz możesz je spotkać. Kiedyś w lato przyjedziemy z moja bandą i będziemy szukać ich w każdym zakamarku stolicy Dolnego Śląska.
W Przylądku już tez bardzo świątecznie. Zaraz na wejściu wita nas choinka i Mikołaj. To choć odrobina magii w tym świecie. Pamiętam jak my czekaliśmy na powrót do domu na święta. Teraz znów tu powracamy, ale tylko na pobyt całodzienny i mam nadzieję , że nie będziemy musiały tu pozostać na dłużej.
moje wspomnienia
dom na rzepakowym wzgorzu
Jestem pielęgniarką i położną. Niedawno ukończyłam studia logopedyczne. Ciągle się uczę i doszkalam. Kocham dzieci. Mam trójkę adoptowanych dzieciaczków. Córka 11 lat córka 14 i synek w tym roku miałby 17 lat. Zmarł dwa lata temu. To jest mój pamiętnik, wspomnienia, utulenie bólu. Zapraszam do mojego cudownego życia.
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)
Zima zima zima
Zima w tym roku trochę się zagościła. Śnieg sypnął i to całkiem sporo. Miałam nawet problem z dojechaniem do moich podopiecznych. Moje autko...
-
DAWNO TEMU.... Mój synek Norbert. 18.01.2008 r w naszym życiu pojawił się On. Małe , słodkie zawiniątko. To spotkanie pozostanie z nami na...
-
Jak w naszym domu pojawiła się panna Zuzanna. Oj to dopiero było. Nasza kruszynka rosła sobie sama samiusieńka. Bardzo był smutny z braku ...
-
13-go każdego miesiąca 13 -go każdego miesiąca przeżywam swoje małe piekło. Tak to mogę nazwać. 13.01.2022 moje życie i szczęście ...
-
Jesień 2022r. Jesień przyszła nie zauważona przeze mnie. Czas mijał. Zawsze czekałam na ten okres. Misiu już wiedział, że matka zacznie świ...
-
Tydzień w naszym domku razem z Sarą obfitował w wiele ciekawych przeżyć. Sama podróż do jej aktualnego miejsca zamieszkania trwała ...
-
LIPIEC 2023 C zas powoli leci. Zmieniają się moje perspektywy. Niby jest dobrze, niby wszystko wraca do stanu normalności. Ale czyżby na pe...
-
Rok 2022 Ostatnio się zastanawiałam jak przeżyłam ostatni rok. Hmmm.... sama nie wierzę ile rzeczy się wydarzyło. Pojawiły się całkiem no...
-
KWIECIEŃ, KWIECIEŃ I PO.... Kwiecień upłynął też w zawrotnym tempie. Urodziny chrześnicy Jarka, które odbyły się w Legnicy w Parku Trampolin...
-
CZAS WAKACJI 2022 Czerwiec obfitował też w chwilę bycia sam na sam z moja połówką. To za sprawa mojego taty, który pozostał na naszych włoś...
-
I NADESZŁA ZIMA 2022r. Zima. Och jak cudownie jest zimą na rzepakowym wzgórzu. Nie było chyba roku aby śnieg nie posypał na nasze górki. ...









































